Erken Abbâsî döneminde, Doğu Afrika (Sevâhilî), özellikle Zenc (Siyah Afrika) kıyıları, uluslararası ticaretin önemli merkezlerinden biri haline gelmiştir. Bu dönemde, Araplar, Afrikalı yerel topluluklar ve Hint Okyanusu’nun diğer bölgelerindeki tüccarlarla kurulan ticari ilişkiler sayesinde bölgede ekonomik ve kültürel entegrasyon güçlenmiştir. Uluslararası ticaretin temel unsurlarından biri, Doğu Afrika’nın stratejik konumuydu. Kıyılardaki liman şehirleri, özellikle Mogadişu, Kilve, Mombasa, Berbera, Süfale ve Zengibar deniz ticareti için kritik noktalar olarak öne çıkmıştır. Bu limanlarda altın, fildişi, baharatlar ve köle gibi değerli ticari mallar alınıp satılmaktaydı. Abbâsîlerin kontrolü altındaki İslam dünyası, bu malların alım satımı açısından önemli bir pazar oluşturmuş ve Doğu Afrika ile Asya arasında etkin ticaret yolları geliştirilmiştir. Taşımacılık ise hem deniz hem de kara yollarında çeşitli araçlarla gerçekleştirilmiştir. Denizlerde yelkenli gemiler, Hint Okyanusu ticaretinin belkemiğini oluştururken, iç bölgelerde deve ve at gibi ulaşım araçları kullanılmaktaydı. Bu ulaşım ağı, mal akışını kolaylaştırmış ve bölge ekonomisinin büyümesine katkı sağlamıştır. Erken Abbâsî dönemi, Doğu Afrika’nın uluslararası ticaret ve taşımacılık faaliyetleri açısından büyük bir dönüşüm yaşadığı bir dönemdir. Bu süreç sadece ekonomik değil, aynı zamanda kültürel etkileşimlerin de artmasına yol açarak bölgenin tarihsel gelişimini şekillendirmiştir.
