Yûsuf Kıssası’nın kutsal kaynakları Tevrat ve Kur’ân-ı Kerîm’dir. Kıssa, Tevrat’ta, Tekvin bölümünün yirmi babında bütün teferruatıyla anlatılmakta, sonra, Kur’ân-ı Kerim’in 12. sûresi olan Yûsuf sûresinin ilk 104 ayetinde geçmekte ve Kur’ân’ın ifadesiyle Ahsenü’l-kasas (hikâyelerin en güzeli) olarak adlandırılmaktadır. Kıssa Arap, İran ve Türk şairleri ve yazarlarının eserlerine konu olmuş, yüzyıllar boyu aynı konu farklı kişilerce defalarca işlenmiş, önemini kaybetmeden geniş kitlelerce beğenilerek okunmuş ve dinlenmiştir. Yazılan manzum ve mensur onlarca Yûsuf u Züleyhâ mesnevîsinin konusu kutsal kaynaklardaki Yûsuf Kıssası’nın ana teması ile benzerlikler arz etmekle beraber, hepsinin ayrı bir yazılış amacı, üslûbu ve anlatım şekli vardır. Önce İran şairleri Firdevsî (öl. 1020?) ve Câmî (öl. 1492) tarafından mesnevî şeklinde işlenen konu, Türk şairlerine de ilham kaynağı olmuş 13. yüzyıldan başlayarak yaklaşık altı yüzyıllık uzun bir sürede, şairlerimizce ele alınıp Yûsuf u Züleyhâ türünün eşsiz eserleri meydana getirilmiştir.
