Kavramsal olarak bu çalışma, ittifak ilişkilerinin doğası ve dönüşümü hakkında akademik bir katkı sunmayı amaçlamaktadır. Literatürde sıkça kullanılan “stratejik ortaklık” ve “ittifak” kavramlarının Türkiye-Azerbaycan örneğinde nasıl işlediği, bu ilişkileri şekillendiren sınırlar ve derinleşme dinamikleri somut bir vaka üzerinden tartışılacaktır. Bu yaklaşım, Türkiye’nin Batı ile kurduğu ittifak ilişkilerinden farklı olarak Azerbaycan ile olan ilişkilerinde daha esnek, pragmatik ve bölgesel odaklı bir strateji izlediğini ortaya koymaktadır.
